overpeinzing 18
"op den dag des Pinksterfeestes in het jaar 1860 heeft de Heere God door een sterken stormwind Zijn heilig ongenoegen getoond over uwe handelingen, o volk van Nederland!"
Wanneer de Sint-Elisabethsvloed in 1421 de dijken van de Groote of Hollandsche Waard doorbreekt, zijn ook veel dorpen in de polder verloren. Vanwege de Sint-Elisabethsvloed moesten veel mensen verhuizen. Ook de de Heer van Strijen moest verhuizen en bouwde een groot kasteel ten noorden van het toenmalige Oosterhout. Dit was toen ongeveer op de grens van Holland en Brabant.
De Slotbosse Toren aan de Kasteeldreef in Oosterhout is ondertussen het enige wat ervan overgebleven is. De gronden ten noorden van de oude Maasbedding waren goede kleigronden, bezuiden de bedding lagen de veengronden.Door deze overstroming werd de Biesbosch gevormd met kreken en zilt water, wat de oude gronden in eerste instantie onbruikbaar maakten.
Het Kromgat is een kreek die zo ontstaan is en die het water van de slecht doorlatende gronden ten noorden van Oosterhout naar de Donge afvoert. Door de werking van eb en vloed kwam weer slib op de gronden zodat de gronden later weer meer bruikbaar werden, zodat het weer interessant werd om de gronden [opnieuw] in te polderen. De gronden leverden goed hooi en veel vee dat vooral naar Holland, Dordrecht en Rotterdam vervoerd werd. Dit ging vaak met stoomraderboten, waarbij er veel concurrentie was tussen bijvoorbeeld Capelle en Geertruidenberg.
De “Langstraat” uit Capelle voer zo dagelijks, behalve op zondag, tussen Capelle en Rotterdam retour en legde bij alle tussenliggende havens aan. In 1860 verging het voor de haven van Lage Zwaluwe, 48 mensen vonden de dood en sommigen ervan werden pas veel later geborgen. 12 Slachtoffers kwamen uit de gemeenschap van dominee A.P.A. Du Cloux uit ’s-Grevelduin-Capelle. Hij zag het gebeuren als een straf van God, predikte dit vanaf zijn kansel en gaf er zelfs een brochure over uit. Drie oorzaken gaf hij aan: Ontering van de zondag in het algemeen, Pinksteren was voor veel gelovigen vooral een feest van ontspanning geworden en de in zijn ogen steeds meer verachting van de gereformeerde leer en de daar bij passende belijdenis.
“op den dag des Pinksterfeestes in het jaar 1860 heeft de Heere God door een sterken stormwind Zijn heilig ongenoegen getoond over uwe handelingen, o volk van Nederland!” In 1939 is dit ‘verhaal’ nogmaals uitgegeven en nog steeds bij veel mensen in de streek in bezit.